Asset Publisher Asset Publisher

Ochrona Lasu

Zadaniem ochrony lasu jest jak najwcześniejsze zdiagnozowanie zagrożeń i ochrona lasów przed nimi. Aby zachować trwałość lasów chronimy je przed różnorakimi czynnikami szkodotwórczymi.


Owady i grzyby

Drzewa osłabione i cierpiące z powodu suszy, mrozu albo ze względu na negatywnie działanie wiatrów, stają się podatne na uszkodzenia powodowane przez owady. Szkodniki pierwotne, czyli te które zjadają liście igły drzew, jak brudnica mniszka, strzygonia choinówka, barczatka sosnówka i boreczniki obniżają żywotność i przyrost masy drzew Szkodniki wtórne, żerujące pod korą drzew osłabionych przez szkodniki pierwotne lub inne niepożądane czynniki zewnętrzne, jak cetyńce czy przypłaszczek granatek, doprowadzają zwykle do ich obu marcia. Masowe występowanie szkodliwych owadów, zwane gradacją, może przybrać rozmiary klęski ekologicznej i stać się przyczyną poważnych strat gospodarczych w lasach. W latach 1981-82 Nadleśnictwo Przymuszewo dotknęła gradacja brudnicy mniszki. Do jej zwalczania musiano zastosować środki chemiczne z użyciem samolotów. Udało się ją opanować, jednak przez kilka następnych lat Leśnicy usuwali osłabione i chorujące drzewa. Lasy rosnące na gruntach wcześniej użytkowanych rolniczo są szczególnie podatne na choroby grzybowe z których najgroźniejszymi są: opieńka miodowa i huba korzeni. Drzewa silnie zaatakowane przez grzyby pasożytnicze, w ramach zabiegów sanitarnych są usuwane, aby w ten sposób zapobiec rozwojowi chorób. Działania rozpoznawcze, profilaktyczne oraz zwalczanie szkodliwych owadów i grzybów należą do podstawowych zadań Służby Leśnej. 

 

 Huba na brzozie (fot. Tomir Kubicki)

 

 

 

Pożary lasu

Jednym z zadań nadleśnictwa jest ochrona przeciwpożarowa terenów leśnych. Drzewostany sosnowe porastające słabe, borowe siedliska ze względu na suche i łatwopalne runo, stwarzają ogromne zagrożenie pożarowe. Dodatkowe niebezpieczeństwo powoduje nierozważne zachowywanie się korzystających z wypoczynku w lesie ludzi. Lasy naszego nadleśnictwa zaliczane są do II kategorii zagrożenia pożarowego w skali III - stopniowej Leśnicy utrzymują „rozbudowany i kosztowny system ochrony przeciwpożarowej, tworzony m.in. przez wieże obserwacyjne, specjalne punkty czerpania wody, patrole lotniczo oraz dyżury i patrole terenowe Straży Leśnej nadleśnictwa. Przy szlakach komunikacyjnych zabezpiecza się las pasami przeciwpożarowymi, powstałymi poprzez wyoranie na wierzch gleby mineralnej.

Niestety, pomimo tak rozbudowanego systemu przeciwpożarowego, 9 czerwca 2008 roku doszło do największego pożaru w historii nadleśnictwa. Pozbawione opadów maj i początek czerwca doprowadziły do katastrofalnej  suszy. W takiej sytuacji najmniejsze nawet zarzewie ognia natychmiast przeradza się w pożar. Tylko dzięki błyskawicznej reakcji i dobrze skoordynowanej akcji służb nadleśnictwa i Straży Pożarnej nie doszło do większych strat.

Spłonęło 9,3 ha drzewostanów. W akcji brało udział 12 jednostek Państwowej Straży Pożarnej, 14 jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych, dwa samoloty gaśnicze oraz śmigłowiec.

Pożar niestety nie był jedynym nieszczęściem, które dotknęło w tamtych dniach nadleśnictwo. Okazało Się, że na spalanej powierzchni znajdują się niewypały z czasów II wojny światowej. Ich usunięcie i przeszukanie całej przeznaczonej do uprzątnięcia i odnowienia powierzchni wymagało od nadleśnictwa zaangażowania znacznych nakładów finansowych.

 


Strażnik Lesny w trakcie gaszenia pożaru
uprawy leśnej(fot: Bartosz Czarnecki)

Wóz Strażacki w trakcie gaszenia
pożaru (fot: Tomir Kubicki)

Strażak dogaszający pożar drzewostanu.
(fot: Tomir Kubicki)


Uprawa leśna po pożarze
(fot: Bartosz Czarnecki)


Drzewostan po pożarze
(fot: Bartosz Czarnecki)

Nawet najmniejszy płomień może wzniecić
olbrzymi pożar. (fot: Tomir Kubicki)

 

 

Zwierzęta leśne

Naturalnym i potrzebnym dla zachowania bogactwa i równowagi przyrodniczej składnikiem ekosystemu leśnego są duże zwierzęta roślinożerne, jak np. jelenie czy sarny. Jednak w przypadku ich nadmiernej liczebności, zwierzęta te mogą wyrządzać duże szkody w lasach. Zjadają liście pędy młodych drzewek, łamią je i obgryzają ich korę, wydeptują uprawy leśne. W celu ograniczenia szkód w lasach, leśnicy stosują bardzo kosztowne grodzenia upraw leśnych bądź zabezpieczanie drzewek środkami odstraszającymi (repelentami). Pomimo tego szkody występują każdego roku na powierzchni około 350 ha.


 

.